Gepost door: Rebecca Rijnders | januari 22, 2012

Vrouwen en zelfpromotie: een gevoelig punt

Nu de stof rondom de eChick Award – waar ik in de jury zat – is neergedaald is beter te zien waar alle commotie nu precies vandaan kwam. Vrouwen riepen om het hardst dat het een belachelijke prijs was of juist een geweldig initiatief. Sommigen gaven zich op en trokken zich weer terug. ‘Typisch vrouwengedoe’, was de logische reactie. Maar de oorzaak lag dieper.

Vanaf de start waren er diverse kritiekpunten. Het begon al met de term. Het woord ‘Chick’ zou denigrerend zijn. Men ging daarbij voorbij aan het feit dat vrouwen elkaar regelmatig zo noemen, maar de reactie was begrijpelijk. Daar kwam nog een ander gevoelig punt bij: het was een man die het had geïnitieerd. En een man die een vrouw een chick noemt, is toch net even wat anders. Vervolgens rees de vraag waarom deze social media- verkiezing alleen voor vrouwen was en niet gewoon voor ‘mensen’.  Je zou er immers mee suggereren dat vrouwen niet voor vol worden aangezien.

Laat ik vooropstellen dat ik zelf geen groot voorstander ben voor speciale vrouwendingen. Het bracht me dan ook kort aan het twijfelen over de waarde van de verkiezing. Toch helde de weegschaal uiteindelijk over naar de positieve kant. Want of je het nu leuk of terecht vindt of niet: mannen en vrouwen zijn niet gelijk, want ze zijn verschillend. Met uiteraard de kanttekening dat ik nu generaliseer: vrouwen zijn socialere wezens en beter in luisteren dan mannen. Dit maakt een prijs voor vrouwen die sociale media succesvol inzetten ineens veel logischer. Waarbij je ook weer kunt tegenwerpen dat je de prijs dan juist voor mannen en vrouwen zou moeten maken, zodat de kans lekker groot is dat er een vrouw wint. Maar is dat eerlijk?

Mannen en vrouwen apart beoordelen bij prijzen gebeurt natuurlijk overal:  sport man/vrouw van het haar, beste acteur/actrice, beste zakenman/vrouw. Ook op het sportveld worden de krachten niet met elkaar gemeten en daar hoor je dan weer geen vrouw over.  Misschien hadden we ook een eHunk, eDude of eDick verkiezing moeten houden. Iets ter overweging voor volgend jaar, de organisatie staat ervoor open .

Toen de initiële discussies enigszins waren weggeëbd, ontstond er echter weer een nieuwe. Want om te worden genomineerd moesten vrouwen een case aandragen en stemmen winnen. Met andere woorden: ze moesten zichzelf promoten. En daar kwam de echte gevoeligheid om de hoek kijken: dat vinden de meeste vrouwen namelijk helemaal niet leuk. Jezelf op de borst kloppen is iets typisch mannelijks en vrouwen die dat openlijk doen worden vaak bekritiseerd. Vooral door andere vrouwen.

De vraag is nu: zijn vrouwen te bescheiden, te onzeker of gewoon bang voor kritiek? Of komt dit allemaal op hetzelfde neer? Hoe dan ook is er maar een conclusie: laten wij als vrouwen elkaar eens wat minder bekritiseren om zelfpromotie en trots zijn op wat we zelf en andere vrouwen bereikt hebben. Laten we een klein beetje mannelijke eigenschappen overnemen, en ons iets minder aantrekken van wat anderen vinden, durven uitspreken dat we ergens goed in zijn en onze successen openlijk vieren.

Het zou helemaal mooi zijn als mannen dan iets zouden leren van hoe vrouwen gebruik maken van sociale media: meer interactie en minder zenden. Dan zal iedereen vermoedelijk meer succes halen uit sociale media en worden we allemaal toch iets gelijker.

(deze post verscheen eerder op Power PR)

Advertenties

Responses

  1. Goed geschreven en een goede boodschap! (Nu alleen nog ‘even’ oefenen vwb zelfpromotie..;-)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: